فهرست این مطلب:
فیلم شنای پروانه غرق در تاریکی، دستوپا زدن برای عدالت
شنای پروانه ، دومین ساختهی سینمایی محمد کارت در سال ۱۳۹۸، فیلمی است که با قصهای پرالتهاب و نفسگیر، مخاطب را به دلِ لایههای تاریک و فرودست جامعه میبرد. این فیلم با بازیهای درخشان بازیگران، کارگردانی پرقدرت و پرداختن به موضوعاتی چون غیرت، انتقام و قانون، تجربهای سینمایی متفاوت و تکاندهنده را رقم میزند و سوالات مهمی دربارهی عدالت فردی و جمعی مطرح میکند.
خلاصه داستان:
داستان فیلم با انتشار یک فیلم خصوصی از شنای پروانه (طناز طباطبایی) در یک استخر زنانه آغاز میشود. هاشم (امیر آقایی)، برادر غیرتی او، به دنبال عامل انتشار این فیلم میگردد و در این راه با چالشها و موانع زیادی روبرو میشود. در این میان، حجت (جواد عزتی)، شوهر پروانه که سابقهی خلافکاری دارد، به شکلی مرموز وارد ماجرا میشود و تلاش میکند تا به روش خود از آبروی خانوادهاش دفاع کند. جستجو برای یافتن مقصر، پرده از روابط پیچیده و تاریک در محلهای فقیرنشین برمیدارد و خشونت و انتقام، مسیری بیبازگشت را پیش روی شخصیتها قرار میدهد.

تحلیل و بررسی فیلم شنای پروانه :
- روایتی پرالتهاب و نفسگیر از دل جامعهی فرودست: محمد کارت با «شنای پروانه» بار دیگر تبحر خود را در به تصویر کشیدن زندگی و چالشهای قشر فرودست جامعه به نمایش میگذارد. فیلم از همان ابتدا با ریتمی تند و پرانرژی، مخاطب را درگیر ماجرایی پر از تعلیق و خشونت میکند و تا لحظهی پایانی، او را در حالت اضطراب و کنجکاوی نگه میدارد.
- شخصیتپردازیهای چندلایه و خاکستری: شخصیتهای «شنای پروانه» به هیچ وجه سیاه و سفید نیستند. هر کدام از آنها انگیزهها، ضعفها و پیچیدگیهای خاص خود را دارند. هاشم با غیرت کورکورانه و تلاش برای حفظ آبرو به هر قیمتی، حجت با سابقهی خلافکاری و تلاش برای رستگاری، و پروانه به عنوان قربانی که سعی در حفظ شرافت خود دارد، همگی شخصیتهایی خاکستری و باورپذیر هستند که تصمیماتشان ناشی از شرایط و گذشتهی آنهاست.
- بازیهای خیرهکننده و بهیادماندنی: بازیهای بازیگران در «شنای پروانه» بینقص و خیرهکننده است. جواد عزتی با ایفای نقش حجت، یکی از بهترین بازیهای کارنامهی خود را به نمایش میگذارد و ترکیبی از خشم، عشق و تلاش برای جبران گذشته را به شکلی استادانه به تصویر میکشد. امیر آقایی نیز در نقش هاشم، تصویری از یک مرد غیرتی و خشن را با ظرافت ارائه میدهد. طناز طباطبایی در نقش پروانه، با بازی درونی و پر احساس خود، عمق رنج و آسیبپذیری یک زن قربانی را به مخاطب منتقل میکند.
- کارگردانی پرقدرت و استفادهی هوشمندانه از عناصر بصری: محمد کارت با کارگردانی پرقدرت و مسلط خود، فضایی خشن و پر از تنش در فیلم ایجاد میکند. استفاده از نماهای نزدیک، حرکات دوربین پویا و نورپردازی تیره و تار، به القای حس اضطراب و خشونت کمک میکند. طراحی صحنه و لباس نیز به خوبی با فضای فقیرنشین و پر از جرم و جنایت داستان همخوانی دارد.
- پرداختن به موضوعات مهم اجتماعی و اخلاقی: شنای پروانه فراتر از یک تریلر جنایی، به موضوعات مهم اجتماعی و اخلاقی نیز میپردازد. غیرت بیجا، قانونگریزی، خشونت خانگی، تبعیض جنسیتی و تلاش برای احقاق حق در جامعهای که قانون در آن به درستی اجرا نمیشود، از جمله مسائلی هستند که فیلم به آنها اشاره میکند و مخاطب را به تفکر وا میدارد.

نقاط قوت:
- روایتی پرالتهاب و نفسگیر با ریتم تند
- شخصیتپردازیهای چندلایه و باورپذیر
- بازیهای خیرهکننده و بهیادماندنی بازیگران
- کارگردانی پرقدرت و استفادهی هوشمندانه از عناصر بصری
- پرداختن به موضوعات مهم اجتماعی و اخلاقی
- فضاسازی خشن و واقعگرایانه
- فیلمبرداری و تدوین حرفهای
نقاط ضعف:
- خشونت صریح و بیپردهی برخی صحنهها ممکن است برای برخی مخاطبان آزاردهنده باشد.
- پایانبندی فیلم ممکن است برای برخی مخاطبان تلخ و ناامیدکننده به نظر برسد.
بیایید کمی عمیقتر به برخی از جنبههای کلیدی فیلم شنای پروانه بپردازیم و زوایای بیشتری از این اثر قدرتمند را مورد بررسی قرار دهیم:
- نمایش چهرهای خشن از جامعهی فرودست:
محمد کارت در «شنای پروانه» بدون هیچگونه روتوش و اغماضی، چهرهای خشن و بیرحم از بخشهایی از جامعهی فرودست را به تصویر میکشد. خشونت، قانونگریزی و روابط پیچیده و پر از دسیسه در این محله، به شکلی واقعگرایانه و تکاندهنده به نمایش درمیآید. فیلم از کلیشههای رایج در نشان دادن این قشر دوری میکند و سعی دارد تا پیچیدگیها و تناقضهای موجود در زندگی آنها را به تصویر بکشد.

- تاثیر فضای مردانه و غیرت کورکورانه:
فضای غالب در «شنای پروانه»، فضایی مردانه و مملو از غیرت کورکورانه است. تصمیمات و اقدامات شخصیتهای مرد فیلم، اغلب تحت تاثیر همین مفهوم شکل میگیرد و به خشونت و انتقام منجر میشود. فیلم به شکلی ضمنی، پیامدهای مخرب غیرت بیجا و نگاه سنتی به آبرو و ناموس را به چالش میکشد و نشان میدهد که چگونه این مفاهیم میتوانند منجر به فجایع جبرانناپذیر شوند.
- نقش زن در جامعهی مردسالار:
شخصیت پروانه در فیلم، نمادی از زنان قربانی در یک جامعهی مردسالار است. او که قربانی یک عمل خشونتآمیز شده است، باید برای حفظ آبرو و شرافت خود مبارزه کند، در حالی که قدرت و تصمیمگیری در دست مردان خانواده و جامعه است. فیلم به شکلی تلخ، محدودیتها و فشارهایی که زنان در چنین جوامعی با آن روبرو هستند را به تصویر میکشد.
- استفاده از نمادها و نشانهها:
در شنای پروانه از نمادها و نشانههای بصری برای انتقال مفاهیم و احساسات استفاده شده است. برای مثال، استخر به عنوان مکانی که ماجرای اصلی از آنجا آغاز میشود، میتواند نمادی از آشکار شدن پنهانکاریها و ورود به دنیای تاریک باشد. حرکات پروانهوار شنا نیز میتواند استعارهای از تلاش برای رهایی و خروج از این وضعیت بحرانی باشد.
- تاثیرات روانی خشونت بر شخصیتها:
فیلم شنای پروانه تنها به نمایش فیزیکی خشونت نمیپردازد، بلکه تاثیرات روانی آن بر شخصیتها را نیز مورد بررسی قرار میدهد. خشم، ترس، ناامیدی و حس انتقام، همگی احساساتی هستند که شخصیتهای فیلم با آنها دست و پنجه نرم میکنند و تصمیماتشان را تحت تاثیر قرار میدهند.
- پایانبندی و سوالات بیپاسخ:
پایانبندی شنای پروانه نیز مانند بسیاری از آثار محمد کارت، قطعی و روشن نیست و سوالات زیادی را در ذهن مخاطب باقی میگذارد. این پایانبندی تلخ و واقعگرایانه، از دادن پاسخهای آسان و کلیشهای خودداری میکند و تماشاگر را با تبعات خشونت و چرخهی انتقام روبرو میسازد.

- در نهایت:
شنای پروانه فیلمی است که به راحتی نمیتوان آن را فراموش کرد. این اثر با داستان پرکشش، بازیهای قدرتمند و نگاه جسورانهاش به مسائل اجتماعی، تجربهای سینمایی تاثیرگذار و ماندگار را برای مخاطب رقم میزند و او را به تفکر دربارهی تاریکیهای پنهان در جامعه و پیامدهای خشونت و تعصب دعوت میکند.
جمعبندی:
در جمع بندی نقد و بررسی فیلم شنای پروانه محمد کارت، می توان گفت فیلمی است که با قصهای جذاب و پر از تعلیق، بازیهای درخشان و کارگردانی قدرتمند، مخاطب را میخکوب میکند. این فیلم نه تنها یک تریلر جنایی هیجانانگیز است، بلکه نگاهی عمیق به لایههای تاریک جامعه و چالشهای اخلاقی و اجتماعی آن دارد. اگر به دنبال تجربهای سینمایی متفاوت، تکاندهنده و باکیفیت هستید، تماشای «شنای پروانه» را از دست ندهید. این فیلم شما را غرق در تاریکی خواهد کرد، اما در عین حال، به دستوپا زدن برای یافتن روزنهای از عدالت و امید وادار خواهد ساخت.
کلیدواژهها : نقد فیلم شنای پروانه، بررسی فیلم شنای پروانه، محمد کارت، جواد عزتی، امیر آقایی، طناز طباطبایی، فیلم جنایی، نقد و بررسی سینمایی، فیلم ایرانی، داستان فیلم شنای پروانه، بازیگران فیلم شنای پروانه، تحلیل فیلم شنای پروانه، غیرت، انتقام، خشونت اجتماعی، تریلر ایرانی
نویسنده و ایده پرداز
متولد 1361
ساکن تهران
کارشناسی گرافیک
کاردانی فیلمسازی (انیمیشن)
• عضو خانه سینما و آسیفا ، خانه حمایت از فیلم کودک و نوجوان و …
• عضو گروههای ایده پردازی و تیم خلاقیت و اتاق فکر شرکتهای تبلیغاتی و سازمانهای مختلف در طول 20 سال گذشته.
• نویسنده داستان ، شعر و فیلمنامه انیمیشنهای کودکان از جمله ترانه های حسنی و …
• کار به صورت پروژه ای در زمینه نویسندگی (شعر ، داستان ، فیلمنامه کوتاه و بلند و سینمایی کودک و بزرگسال- انیمیشن و رئال) در قالب همکاری با گروههای نویسندگی مختلف .
• چاپ اثر در نشریات مختلف در زمینه شعر و داستان کودک از جمله ماهنامه سروش کودکان، عروسک سخنگو و …
• تدوین نماهنگ های تلویزیونی و مصاحبه صدا و سیما ، در برنامه دریای جان ، شبکه ۴ سیما، تابستان ٨٩
• تدوین ویژه برنامه تلویزیونی روز جهانی فلسفه ، شبکه ۴ سیما ، آبان 89
• نایب دبیر کانون عکس و فیلم دانشگاه الزهرا و برگزاری جلسات نقد و بررسی فیلم و انیمیشن سالهای 84 تا 87 .
• مدرس انیمیشن و نقاشی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
• مدیر برنامه ریزی و مدرس انیمیشن در جشنواره 4 روزه ” کودک، خلاقیت، محیط زیست” موزه دارآباد در سال 92
• مدیر ایده پردازی و برنامه ریزی شرکت “آرکا ایتوک” و فعالیت مستمر در زمینه کارآفرینی و مشاوره و ایده پردازی از سال 92
• مدیر ایده پردازی و اجرایی سایت و پیج سینمایی
جوایز و افتخارات :
• نویسنده برگزیده جشنواره حیات سال 95 به داوری آقای هوشنگ مرادی کرمانی و چاپ کتاب با عنوان “قلپ قلپ قلپ” با موضوع آب
• نویسنده منتخب مجموعه داستان های 15 کلمه ای جشنواره نویسندگی ادبیات اقلیت با موضوع کودکان کار و چاپ اثر در کتاب ” شاهزاده کوچولو در مترو ”
• برنده جشنواره جایزه انگشت جادویی پاییز 97 با داستان “قاشق چوبی”
• شرکت در استارت آپ ویکند رویداد خلق ایده فیلمنامه نویسی مهرماه 97 و انتخاب طرح اولیه در بین 20 اثر منتخب.

